Een brief
Ik ben nog iets vergeten
ik denk niet dat je dat weet of gelooft
maar als je bij mij binnenkomt
noem mij maar een huis
dan woon ik heel erg achteraf
ik weet zelf niet precies waar
het licht is eeuwig kapot
je moet een paar trappen op, enkele hoeken om
en twee treden af.
Het raam ziet uit op een binnenplaats
waar mijn moeder meestal in de weer is
met iets,
en als zij er niet is komt zij er net aan,
zij tikt bescheiden op het raam.
Het bed kraakt ontzagwekkend
en houdt de buren wakker.
Zelfs als je me vinden kunt
wat zelden iemand lukt
dan nog ben ik meestal niet thuis
en zul je moeten afwachten
of ik net die keer niet voorgoed vertrokken ben
wat onlangs is gebeurd.
Als je desondanks toch bij mij wilt zijn
wat ik niet kan geloven
en ik ben thuis
dan zit ik in die kamer in een hoek onder een tafel
met een laag afhangend kleed
waar je me nooit zult kunnen vinden
als je dit niet leest.
(Credits: Toon Tellegen)
